لطفا بقیه ی شعررا در ادامه مطلب بخوانید.

حکم دل  است  پس  چرا خشت  برید خال تک

حريف  خوانده  دست تو شرارت    زنانه  كن
چنگ   به تار  مو بزن نادر و نغمه اي بخوان
به نام  رويايي   او  شعر  خودت  ترانه    كن

پاسخ رویایی

سركه درسوداي  رويايي نباشدبرفرازداربه
دل  كه  در بند  نگاري   در نيفتد  زار به
روي كورنگ ريا گيرد به  خود مستور به
ديده اي  كو روي مهرويان  نبيند  كور به
جان  كه  در پاي عزيزي  در نيايد كنده به
گر غلامي   قدر  اربابش  نداند   بنده   به
قلب  اگر درعشق رويايي  نباشد خسته   به
چشم  اگر قابل  به  ديدارش  نباشد بسته به
عاشق  بي  مزد و منت پيش  دلبر كشته به
دست  نادر  ازجهان  بي وفايان  شسته  به

اگر سفر بروي بي خبر، زبانم لال
بمانده آهِ دلم پشت در،زبانم لال
هزار سال گذشت از قرار ديدنمان
تو رفته اي كه نيايي مگر؟ زبانم لال
مگر نه اينكه تو خورشيد آسمان مني
چگونه شبم بي تو شد سحر؟ زبانم لال
هنوز مانده بفهمم تو شاعرم كردي
نگفتم از تو، از اين بيشتر؟ زبانم لال
بگو كه دل بكنم از تمام آدم ها
نگو فقط ز تو، تو يك نفر، زبانم لال
زده ست چوب حراج اين غزل به احساسم
تو را اگر كه نبينم؟ اگر...؟ زبانم لال

  يا كه سرگردان وحيران درخم  مويت شوم

بهر يك  روياي  شيرين  تا  توانم  جان  دهم  

 كاش مي شد كشته ي آن تيغ  ابرويت  شوم

تا   نيازارد  غباري  چشم     جادوي   تورا  

 چون   مژه جاروگر آن چشم جادويت  شوم

تا  دخيلي  بندم از  دل سوي  آن  زلف   سياه 

  چون  اسيري  بسته  اندر جعد گيسويت شوم

من  به دل گفتم كه خواهم وصل  رويا را مدام

   گفت  بايد  همنشين  خال   هندويت    شوم

خنده  بر لب   داري و  ازقلب  من  غم ميبري 

  كاش  من  قرباني  آن  خلق وآن خويت  شوم

كوچك است اين قلب ومن شرمنده ام مقدور نيست  

 مشرق  الاذ كار  بهر  برزن    و كويت    شوم

طرفه العيني   اگر  مهمان   چشمانت     شوم 

  حاضرم  بي منت عمري من دعاگويت  شوم

جرعه اي زان شهدلب رادعوت ار روزي شوم 

سر زپا نشناسم  و از دل  روان  سويت   شوم

هوشت از سرمي رود نادر اگر  من  لحظه اي

باتو باشم یا   دمی  ناظر بر آن   رویت   شوم

همیشه چون گل خندان باشی