رویای شیرین من

من رشته ی محبت تو پاره میکنم ×××××× شاید گره خورد به تو نزدیک تر شوم

باور نمی کنم که تو د ل داده ای به او
                           چشمت به من دروغ نگوید تو هم نگو
من مانده ام تا   چه بریزم به پای تو
                          جان تحفه نیست هستی خود یا که آبرو؟
گلگونه گونه ات به چه ماند؟ به برگ گل؟
                          یا سیب سرخ ؟ یا دل عاشق؟ و یا هلو؟
آورده ام   دلی   به مقابل   دلی برم
                         وه ساده ام ! که سنگ به   آیینه   روبرو؟
بابخت تیره ی من و روزی چو شب سیه
                       چشم     سیاه    دلبرکانم   چه   آرزو؟
این تن مبین محبس این نازنین دل است
                     مِی نشئه می دهد چه به ساغر چه درسبو
دل گر بمیرد از غم دوری عجیب نیست
                     بیچاره دل به دوری و هجران نکرده خو
در خاطرم چه   مانده   بجز یادگار تو؟
                      یک شعر پاره پاره و یک بغض   و یک   گلو
شیرین بخواب !غرقه به خون شد دلی دگر
                       "نادر"ولی به     خواب ز رویا به   جستجو
ای سیب نیم خورده ی من سهم کیستی؟
                        "میخواهم از زبان خودت   بشنوم -   بگو

+ نوشته شده در یکشنبه 1387/04/30ساعت 8:2 توسط نادر |

غم وشادی

همچو سازی که گهی زیر وگهی بم دارد
                                    دل افسون شده گه شور وگهی غم دارد
نتوانی تو ز چشمم غم و شادی خوانی
                                     زانکه این دیده به شادی و به غم نم دارد
دل به پای خود اگر    آمده در دام   بلا
                                      پس چرا هردم ازین دام سر   رَم دارد؟
کِی توان در دل آتش چوسیاوش بودن؟
                                      تا که این کوره ز غم آهِ   دمادم دارد
کرَمی کن دل مارا وبه مژگان مخراش
                                      زخم این دشنه نه درمان ونه مرهم دارد
من به جام توجهان دیدم وجان را دادم
                                      آخر این جام که داری تو   کجا جم دارد؟
مِهرت آمد به دلم مُهر به لبهایم زد
                                      نازم این واژه اگر کسره اگر ضَم دارد
منع این قد هلال و تن فرسوده مکن
                                      قامتم از خَمِ ابروی تو این خَم   دارد
بیگمان سهم لبش بوسه ی شیرین باشد
                                      آنکه رویای تو در دیده فراهم    دارد
دو ردیف مژه را ای مه من برهم زن
                                      شعر "نادر"فقط این   قافیه را   کم دارد

+ نوشته شده در دوشنبه 1387/04/24ساعت 8:35 توسط نادر |

+ نوشته شده در پنجشنبه 1387/04/20ساعت 8:26 توسط نادر |

دیدی که ...

دیدی که می سوزم ولی باور نکردی
                                        آتش به جانم بود وچشمی تر نکردی
دید ی که جانم می رود با رفتنت لیک
                                        جان از وجودم رفت وبا من سر نکردی
دیدی مرا یکباره در دل جا   نمودی
                                      اما چرا این کا ر     را دیگر   نکردی؟
دیدی کسی جز غم بر این درگه نمیزد
                                      جزغم کلیدی هم تو بر این در نکردی
دید ی که برخاک سیه سر میگذارم
                                       اما   تو   بر کمتر ز گل بستر نکردی
دیدی که خون بر دیده دارم از فراقت
                                       جز خون من هر باره در ساغر نکردی
دیدی من از کابوس هر شب بی قرارم
                                       رویای شیرینم تو زان بهتر    نکردی
دیدی که با نادر چه کردی با نگاهت
                                         با کس چنین بد چرخ بازیگرنکردی

+ نوشته شده در شنبه 1387/04/15ساعت 11:33 توسط نادر |

شک

خون شد دل من به لاله ها شک کردم
                                           رفتی تو و من به ناله ها شک کردم
از گریه نشد   مراد دل حاصل و من
                                           بر صدق و صفای شانه ها شک کردم
در دفتر عشق من نوشتی حرفی
                                           معنا نشد و به واژه ها شک کردم
من آیۀ کفر خواندم از چشم تولیک
                                          کافر نشدم به آیه ها   شک   کردم
شیرین نشد از جام لبت رویایم
                                          حق دارم اگر به باده ها شک کردم
چشم تو قرا ر از دلم برده و من
                                          دور از نظرت به سایه ها(۱) شک کردم
   صد بار نوشته ام که مجنون توام
                                           لیلا نشدی به نامه ها شک کردم
آن دم که مرا به کیش خود می بردی
                                         مات تو شدم به خانه ها شک کردم
خوب   آمده استخاره ام - می مانی
                                        رفتی تو که من به دانه ها(۲) شک کردم
چون معنی عشق بی وفایی شده من
                                           یک بار دگر به واژه ها شک کردم
"نادر " تو   نشان   بی وفایی   گفتی
                                         بیهوده بر این نشانه ها شک کردم

(۱)ارایش چشم در زنان

(۲)دانه های تسبیح

+ نوشته شده در یکشنبه 1387/04/09ساعت 8:49 توسط نادر |

جام لب

باز آمدم مستانه    در چشمت نشستم
                                      جام   لبت   دیدم   لب   از    پیمانه   بستم
دزدانه    بوسیدم لبت   حالی دگر داد
                                       زان جام مِی نوشیده ام کین گونه مستم
آن بوسه ی پنهان چنان هوش از سرم برد
                                      کز قیل و قال این جهان   یکباره رَستم
دور د و لب را من طواف    بوسه کردم
                                      آری بدانید ای    خلایق    بت پرستم
آن بانمک لب بوالعجب طعم شکر داد
                                      من هر دو را  یکجا چشیدم - ناز شَستم
بعد آن شکر لب را گزیدم جای بوسه
                                       شاید نمک خوردم نمکدان را   شکستم!
من گل فراوان دیده ام  در باغ وگلشن
                                         لیکن خراب غنچه ی   نشکفته هستم
یا رب چه رازی آفریدی اندر این جام؟
                                        یک جرعه تا نوشیدم از دنیا   گسستم
این جام نوشین بلا(بلی) از من   نگیرید
                                      من  مست این   پیمانه از روز الستم
"نادر" تو در رویای شیرینت چشیدی
                                       جامی   که من هر روزه میگیرم به دستم

+ نوشته شده در شنبه 1387/04/01ساعت 8:54 توسط نادر |