تو پر کشیدی و  من پاکشیدم  از کویَت
واین  معامله  شد سربه سر خداحافظ

برو به  اوج سعادت   همای  زرین  بال
بگو  به من ، منِ بشکسته پرخداحافظ

چه لحظه های قشنگی به عشق سیبی سرخ
به  انتظار هدر  شد،  هدر   خداحافظ

کمر به وصل توبستم سپید شد مویَم
سپید  صورت   مویین  کمر  خداحافظ

حلال کردم و  بخشیدمت ، حلالم  کن
که برنگشته کسی زین سفرخداحافظ

همیشه غنچه ی خندان من خوشت باشد
که   لاله ام من و  خونین   جگر، خداحافظ

و  ما دو خط  موازی  یکی  شدن   هرگز
ونقطه ،  خط  ،  خطِ آخر ، دگرخداحافظ

نه   ذوق بدرقه دارم دگر نه  شوق سفر
فقط  بگو   به  منِ   دربه در   خدا حافظ

روزگار- این چهره را با رنج وغم رنگین مکن
بر رخم سیلی  نزن، با زرد عادت  کرده ام

باختم  در  زندگی  بود و  نبود  خویش  را
پاکبازم ، با  قمار  و  نرد  عادت    کرده ام

با من از مردی نگو مردانگی افسانه شد
لا جرم  با  مردم  نامرد  عادت    کرده ام

روزوشب را می شمارم تا سر آیدعمر ومن
هم به سال وماه وزوج وفرد عادت کرده ام

بهر رویاهای شیرینی که در  سر  داشتم
با دل دیوانه ی   شبگرد   عادت   کرده ام