عشق خودسوز است خودجوش است میسوزدتورا
                                         هیچ  استادی  نیاموزد  تو  را   آداب  عشق

صورت    معشوق   اندر   دل    نمایان   میشود
                                         شیشه ی دل  گر شود اندود با سیماب عشق

لذت  آب  ار تو  خواهی  تشنگی   آور   بدست
                                    تشنه ی معشوق شو خواهی شوی سیراب عشق

دل  بر  این   دریا   زدی   امید  آسایش   مدار
                                    من  ندیدم  کس  رهایی  یابد  از   گرداب عشق

کعبه غیر از خشت وگل معبودجزمعشوق نیست
                                    کافرم  آری ! نسایم  سر   بجز  محراب  عشق

تا تو   تابیدی   دلم  از   تابشت  بی  تاب   شد
                                    تابم  از کف  بردی  و کردی مرا بی تاب عشق

عشق  من  معشوق  من  رویای شیرینم  تویی
                                   چشم  بر هم  می نهم  شاید  ببینم  خواب   عشق

عشق  اتش  بود  سوزی   در دل  نادر  نهاد
                                   مرحبا  بر  عشق   برمهتاب   بر مهتاب   عشق