خون دل است جاری اشکم  ز دیدگان
                               تا دل شنیده است  زچشمم فسانه ات

گیرم که اشک غصّه بشوید زدل ولی
                             اشکی نمانده  تا  که   بریزم  به شانه ات

 
نقدم همان دل است که دادم به دست تو
                             مهمان  نمی کنی  فقرا  را  به  خانه ات؟

هرشب به دیده آب میزنم ازشوق دیدنت
                         رویای  من  ببین  و وعده ی  سرد شبانه ات

خالت به لب چه سود؟که زلفست دام آن
                           با دام  زلف  چون  برسم  من  به   دانه ات؟

آخر عزیز مصرمیشوم ای   نازنین  من
                          این  سان  که  مانده ام  به  ته چاه چانه ات

باز ای غزال خوش خط وخالم غزل بگو
                         نادر  کجا   و     ذوق    خوش   شاعرانه ات؟