باور نمی کنم که تو د ل داده ای به او
چشمت به من دروغ نگوید تو هم نگو
من مانده ام تا چه بریزم به پای تو
جان تحفه نیست هستی خود یا که آبرو؟
گلگونه گونه ات به چه ماند؟ به برگ گل؟
یا سیب سرخ ؟ یا دل عاشق؟ و یا هلو؟
آورده ام دلی به مقابل دلی برم
وه ساده ام ! که سنگ به آیینه روبرو؟
بابخت تیره ی من و روزی چو شب سیه
چشم سیاه دلبرکانم چه آرزو؟
این تن مبین محبس این نازنین دل است
مِی نشئه می دهد چه به ساغر چه درسبو
دل گر بمیرد از غم دوری عجیب نیست
بیچاره دل به دوری و هجران نکرده خو
در خاطرم چه مانده بجز یادگار تو؟
یک شعر پاره پاره و یک بغض و یک گلو
شیرین بخواب !غرقه به خون شد دلی دگر
"نادر"ولی به خواب ز رویا به جستجو
ای سیب نیم خورده ی من سهم کیستی؟
"میخواهم از زبان خودت بشنوم - بگو
+
نوشته شده در یکشنبه سی ام تیر 1387ساعت 8:2 توسط نادر
|
